Kiedy słyszymy nazwę Dominikana, to myślimy sobie; jeszcze jedno turystyczne miejsce. Trochę jak Egipt, tylko dużo dalej. Jednak kiedy słyszymy nazwę Hispaniola to czujemy, że piraci, skarby, niebieska woda i żółty piasek oraz palmy czekają właśnie na nas.
Przecież „Wyspa Skarbów” z książki Roberta Louisa Stevenson’a leżała gdzieś w okolicach Hispanioli. Więc wszystko jest możliwe.
Nazwa Dominikana pochodzi od świętego Dominika (Saint Dominic) patrona astronomów.
Historia Dominikany (oficjalnie teraz Republiki Dominikany) sięga tysięcy lat wstecz, na długo przed przybyciem Europejczyków. Wyspa Hispaniola, na której znajduje się dzisiejsza Republika Dominikańska, była zamieszkana przez rdzenną ludność Taino. Byli to ludzie prowadzący osiadły tryb życia, zajmujący się rolnictwem, rybołówstwem oraz rzemiosłem. Ich społeczeństwo było dobrze zorganizowane, a kultura bogata w wierzenia, rytuały i sztukę.
W 1492 roku na wyspę dotarł Krzysztof Kolumb podczas swojej pierwszej wyprawy do Nowego Świata. Kolumb myślał, że dotarł do Indii bo w tamtych czasach bez precyzyjnych zegarków żeglarze mieli problem aby określić długość geograficzną a tym samym swoją pozycje na kuli ziemskiej (jednak nie jest płaska). Długo ten rejon świata był nazywany „Indie wschodnie” a ich mieszkańców określano jako Indianie co zostało przeniesione na plemiona ameryki północnej od opowieści ich rdzennych autorów po Karola Maya. Przybycie Europejczyków zapoczątkowało ogromne zmiany. Hiszpanie szybko rozpoczęli kolonizację, zakładając pierwsze europejskie osady w Ameryce, w tym Santo Domingo – najstarsze miasto europejskie w obu Amerykach. Niestety, wraz z kolonizacją przyszły choroby, przymusowa praca i przemoc, co doprowadziło do niemal całkowitego wyniszczenia ludności Taino. Przed przybyciem Hiszpanów populacja Dominikany oceniana jest od dziesięciu tysięcy do dwóch milionów.
W kolejnych wiekach wyspa stała się ważnym elementem hiszpańskiego imperium kolonialnego. Gospodarka opierała się głównie na plantacjach trzciny cukrowej, które wykorzystywały pracę niewolników sprowadzanych z Afryki. Z czasem znaczenie Hispanioli dla Hiszpanii malało, a zachodnia część wyspy została przejęta przez Francję, co doprowadziło do podziału wyspy na dwie kolonie.
Na początku XIX wieku region znalazł się w centrum burzliwych wydarzeń. Rewolucja haitańska doprowadziła do powstania niepodległego Haiti w zachodniej części wyspy. W 1822 roku Haiti zajęło również wschodnią część Hispanioli, obejmującą dzisiejszą Dominikanę. Okres ten trwał ponad 20 lat i był czasem napięć oraz walk o tożsamość narodową.
W 1844 roku Dominikana ogłosiła niepodległość, stając się suwerennym państwem. Jednak młode państwo zmagało się z wieloma problemami, w tym niestabilnością polityczną, konfliktami wewnętrznymi oraz zagrożeniem ze strony sąsiedniego Haiti. W drugiej połowie XIX wieku kraj na krótko ponownie znalazł się pod panowaniem Hiszpanii, ale ostatecznie odzyskał niezależność.
XX wiek przyniósł kolejne wyzwania. W latach 1916–1924 Dominikana była okupowana przez Stany Zjednoczone, które ingerowały w jej sprawy wewnętrzne pod pretekstem stabilizacji gospodarczej. Po wycofaniu się wojsk amerykańskich władzę przejął Rafael Trujillo, który rządził krajem jako dyktator przez ponad 30 lat. Jego reżim był brutalny, ale jednocześnie przyniósł pewną modernizację kraju.
Po zamordowaniu Trujillo w 1961 roku Dominikana rozpoczęła trudny proces demokratyzacji. W 1965 roku doszło do wojny domowej, po której ponownie interweniowały Stany Zjednoczone. W kolejnych dekadach kraj stopniowo stabilizował się politycznie i rozwijał gospodarczo.
Współcześnie Republika Dominikańska jest jednym z najważniejszych krajów turystycznych na Karaibach. Gospodarka opiera się na turystyce, usługach, rolnictwie oraz przemyśle lekkim. Kraj przeszedł długą drogę od kolonii i okresów niestabilności do względnie stabilnej demokracji. Pomimo wyzwań społecznych i ekonomicznych, Dominikana pozostaje dynamicznie rozwijającym się państwem o bogatej historii i kulturze. Informacja, że na Dominikanie jest trzecia największa kopalnia złota nie tłumaczy wszystkiego. Jednak wydobycie 30 000 kg złota rocznie robi wrażenie.
Przez ostatnie 25 lat Dominikana to najszybciej rozwijająca się gospodarka ameryki środkowej ale i na półkuli zachodniej.
Dominikana zamieszkana jest przez niesamowitą mieszankę ludnościowo kulturową. Na obszarze 48 671 km 2 (3 razy więcej niż małopolska i 20% więcej niż województwo mazowieckie) mieszka ponad 11 milionów mieszkańców co daje prawie dwa razy większą gęstość zaludnienia od Polski.
71.% To osoby mające za sobą różnych przodków,
18% to potomkowie Amerykanów I Europejczyków głównie hiszpańskiego pochodzenia
7 % to potomkowie przywiezionych z Afryki niewolników
Poniżej0,5% to potomkowie malutkiej azjatyckiej diaspory.
Większość mieszkańców (75%) to chrześcijanie w tym 50% katolicy a 21% protestanci.
Pozostałe 24 procent to osoby bez określonego wyznania lub związane z religiami azjatyckimi.